Dlaczego Jung?

 

Mirosław Piróg

Psychologia Junga jest dla mnie od ponad trzydziestu lat głównym źródłem inspiracji i podstawowym narzędziem rozumienia siebie samego. Filozofia, religia, kultura i psychologia łączą się w jego dziele w spójną całość, której fundamentem jest całkowitość człowieka. Pojmuję życie jako dążenie do tej całkowitości, przejawiającej się poznawaniu samego siebie, jak i w związkach oraz relacjach z innymi. W prowadzonych przeze mnie wykładach i warsztatach zawsze dążę do przekazania wiedzy o tym, jak możemy osiągnąć ową całkowitość. Pozwala ona nam dobrze funkcjonować i osiągnąć satysfakcję w życiu, jak również pozwala stać się wartościowymi członkami społeczeństwa. Psychologia jungowska jest ścieżką, dzięki której nasze życie nabiera sensu, jest współczesną formą poszukiwania tego, co starożytna filozofia nazywała szczęściem.

 

 

Anna Gierlińska

Psychologia głębi C.G. Junga to dla mnie przede wszystkim poznawanie samej siebie, nieustająca podróż w nieznane. Sny, mity i baśnie stają się punktem wyjścia do odkrywania nowych obszarów psychicznych i nieustającej zmiany. Wyruszając w tę podróż do samej siebie mogę być pewna, że na swej drodze spotkam nieznane, fascynujące i ciekawe postaci, których barwna różnorodność odsłoni przede mną pełnię mnie samej. Warsztaty, które prowadzę, to zaproszenie do takiej podróży.

 

 

C.G. Jung
C.G. Jung
Carl Gustav Jung (1875 – 1961) szwajcarski psychiatra, psycholog, twórca psychologii analitycznej. W latach 1907 – 1913 współpracował z Zygmuntem Freudem. Po rozstaniu z Freudem stworzył własną koncepcję psychologiczną, która kładzie nacisk na aktywny, twórczy charakter nieświadomości. Nieświadomość w jego ujęciu jest powszechną podstawą procesów psychicznych, nie jest tylko nieświadomością indywidualną, tworzącą się w trakcie życia człowieka, lecz nieświadomością zbiorową, będącą matrycą naszego życia psychicznego. W nieświadomości zbiorowej odnajdujemy fundamentalne wzorce funkcjonowania psychicznego, które Jung nazwał archetypami. Poprzez konfrontację z archetypami dokonuje się proces rozwoju świadomości, nazwany przez Junga indywiduacją. Dzięki niej człowiek staje się zintegrowaną całością psychiczną, określaną przez niego mianem jaźni. Dzieło Junga pokazuje, że „żaden człowiek nie jest samotna wyspą”, że każdy z nas jest powiązany głębokimi więziami z całością ludzkości. Zarazem jednak pokazuje, że na każdym człowieku spoczywa brzemię indywidualnego rozwoju, dzięki któremu staje się on czymś więcej niż tylko trybikiem w maszynie ludzkości. Swe rozważania Jung zobrazował przykładami z kultur i religii całego świata, dostarczając współczesnemu człowiekowi możliwości zrozumienia na czym polega rozwój psychiczny i duchowy.